اگر در طول روز سری به پارک شهر بزنید، علاوه بر افرادی که در پارک بر روی صندلیها نشسته اند یا قدم می زنند، کسانی را می بینید که به صورت دسته جمعی در گوشه ای از پارک نشسته اند و مشغول دامه یا تخته نرد هستند.
من خودم به دامه علاقه زیادی دارم و هر از چند گاهی به جمع دامه بازان وارد می شوم و البته بیشتر از کنار در بازی دخالت می کنم.
نگاهی اجمالی بر ویژگیهای این دو گروه نشان از تفاوتهای جامعه شناختی میان آنها دارد. برای نمونه می توان گفت که گروه تخته بازها به شدت یک گروه بسته هستند و به ندرت نسبت به غریبه ها از خود روی خوش نشان می دهند، اما گروه دامه بازها، یک گروه کاملاً باز است که به آسانی هر کس که بخواهد می تواند وارد شود و در روند بازی حتی دخالت نماید. در مورد ویژگیهای طبقاتی آنها نیز باید گفت که اکثر تخته بازها کارمند یا از طبقه متوسط و یکدست هستند اما دامه بازها عمدتاً از اقشار پایین جامعه هستند اگر چه معلم و بازاری و کارمند و دست فروش هم با هم مشغول دامه هستند.
تخته بازها با برنامه ریزی دقیق به پارک می آیند و با خود چایی و موکت و ... می آورند اما دامه بازها هر کدام کارتنی در دست، بر روی زمین نشسته اند و با اندکی سنگ و گچ بازی می کنند. هر چند که به تدریج برخی از افراد اکنون با خود تخته دامه می آورند، بر روی آن بازی می کنند و برای آمدن به آنجا قبلاً برنامه ریزی می کنند.
تخته بازها بسیار آرام در گوشه ای می نشینند ولی سر و صدای دامه و اختلاف بر سر نحوۀ بازی گاه از فاصلۀ دور شنیده می شود.

نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مرداد 1387ساعت 11:34 توسط خالد توکلی| |