اجتماعی
سیاست در جامعۀ ما خربزه ای است که لرز و پس لرزه های بیشمار و هولناکی دارد. معیار سیاست، صدق و کذب گزاره هایی که مطرح می کنی، نیست، عمل مستمر و درست نیز ملاک نیست، روش مناسب هم به هیچ انگاشته می شود. آنچه مهم است و به یک فعال سیاسی مشروعیت می دهد فقط و فقط میزان هزینه ای است که پرداخت می کند. نه نظر، نه روش و نه عمل، هیچکدام مورد نقد و بررسی و اعتنا قرار نمی گیرند. اصلاً مهم نیستند. زندگی خصوصی و آبرو و حیثیت افراد هم مهم نیست و .... در جامعه ای که این وضعیت حاکم باشد، سرمایۀ اجتماعی دچار افول و زوال گشته است. در مورد سرمایۀ اجتماعی سخن فراوان گفته شده است. به نظر من مهمترین شاخصۀ آن این است که هزینه های مادی، روانی و اجتماعی زندگی را کاهش می دهد. به عبارت بهتر می توان با «خیال راحت» زندگی کرد. غم نان و آبرو و آزادی نداری و رها از این غمها به زندگی می پردازی. این انتخابات فرصتی را فراهم ساخت تا شاهد تولید و افزایش سرمایۀ اجتماعی باشیم. دوستیها زنده گشت و روابط برقرار. از شهرهای مختلف تماس گرفته می شد و برای هدف مشترک، تلاشی مشترک آغاز شده بود. کینه ها و نگرانی ها را فراموش کرده بودیم و همه چیز را با حسن نیت می نگریستیم. از دیدن و شنیدن لذت می بردیم. خوش می دیدیم و خوش می شنیدیم. دلهایمان را سرشار از محبت کرده بودیم و عصبانیتها به زودی به بوتۀ فراموشی سپرده می شدند. دوستی با جمعهای دیگر تجربه می شد و جان کلام اینکه زندگی قابل تحمل تر از گذشته گشته بود. آنگاه که سرمایۀ اجتماعی به یکباره فرو می ریزد، کینه ها دوباره سر بر می آورند، بازار دروغ و تهمت داغتر از گذشته می شود، فرصت طلبان مجالی برای خودنمایی می یابند و آنان که این بداخلاقیها را بر نمی تابند یا مجبورند سر در جیب مراقبت فرو برند و خود را از گزند روزگار در امان نگه دارند و یا تندروی پیشه کنند و همه چیز را با عینک بدبینی بنگرند. خیال راحت نیست و ترس و هراسی ناشناخته درونی می شود. دلهره، همه جا و با همه کس حضوری سنگین دارد و خود را تحمیل می کند. کسی بخشندۀ آرامش نیست. نگرانی و عدم اطمینان به آینده انسان را احاطه می کند. چین و چروکها در پیشانیها لانه می کنند. ناامیدی و یأس، شور و شوق را به تاراج می برد و نوعی خشونت در گفتار و رفتار و حتی رویاها دیده می شود. چند سال دیگر باید این زندگی را تحمل کرد، نمی دانم. زندگی همیشه برای من غیر قابل تحمل بوده است و اکنون غیر قابل تحمل تر از همیشه است.
| Design By : Night Skin |
اما نگو "نفهم" که من نمی توانم نفهمم
من می فهمم
دکتر علی شریعتی
